KerstKerstmis, het feest van vrede en licht,
Hebben we daarop nog wel uitzicht?
In de hele wereld wordt aan vrede gedacht,
Maar nog nooit heeft het ons rust en vrede gebracht.
Wij mensenkinderen krijgen het maar niet voor elkaar,
We blijven vechten, hebben op alles commentaar.
Steeds die strijd tussen blank en zwart,
Wat zijn wij aardse wezens toch hard.
Het is ook wel ongelijk verdeeld hier op aard',
De één lijdt kou, de ander zit lekker bij de haard.
De arme mensen die honger en kou moeten lijden,
Moeten voor gerechtigheid strijden.
Mensen die in welvaart leven, hebben daar geen notie van,
Het liefst hebben ze allen het onderste uit de kan.
Iederéén wil zo zijn eigen rechten,
Dus blijft er strijd en blijven de mensen vechten.
Wij zijn in de loop der jaren nog niet veel wijzer,
Vrede op aarde, het blijft een heet hangijzer.
Toch blijf ik vol goede moed,
En hoop: eens, ja eens, komt het goed.

Dit gedicht is ingezonden door Extra gedicht

Printbare versie
Dit gedicht verzenden naar een vriend(in)

Volgende gedicht: Zalig Kerstfeest
Vorige gedicht: Ik hoop dat jouw Kerst

© 2006 - 2016 Jan Hengeveld.