KerstLieve mama,

De tijd is weer aangebroken dat de kaarsjes weer gaan branden.
Haastig lopen mensen over straat met volle tassen in hun handen.
Ik mis het gevoel,
Misschien weet je niet wat ik bedoel.
Eigenlijk mis ik jou, kleine vrouw.
Door jou komt het dat ik eigenlijk zo van Kerstmis hou,
Maar zonder jou is het niet een geheel.
Lieve mama, ik hield van jou zoveel!
Ik weet dat het goed is zo, het ging niet meer conditioneel.
Nu is er geen kerstontbijt, geen ochtendritueel.
Lieve mama, maar zonder jou is het toch niet een geheel!

Dit gedicht is ingezonden door

Printbare versie
Dit gedicht verzenden naar een vriend(in)

Volgende gedicht: Mijn liefde voor jou is als een witte roos
Vorige gedicht: Kerstmis is de gezelligste feestdag van het jaar

 
© 2006 - 2020 Jan Hengeveld.